Yeni Yetme - Bir heves blog

Bugün,

ne kadar erken kalkmak istesem de, 5 dakikalık tatlı bir uykuya karşı koyamadığımı öğrendim.

Tembel bir insan olduğumu, her ne kadar sevmesem de işlerimi erteleyerek son güne kadar bıraktığımı, randevulara her ne kadar geç kalmamak istesem de trafik belasını iyi hesaplayamadığımdan dakikası dakikasına anca yetiştiğimi gördüm.

Olağan üstü olayların, planları, hayatın akışını nasıl değiştirebileceğini gördüm.

Hayatınızda hiç tanımadığım, hatta görmediğim bir insanın yaptığı bir şey için nelere katlanabileceğimi öğrendim.

İnsanların gerçekten dışardan gözüktüğü gibi, düşündüğüm gibi olmadığını, ön yargının kötü bir şey olduğunu, insanları tanımadan yargılamamam gerektiğini gördüm.

Evdeki hesabın çarşıya uymadığını, hatta bile bile uydurmadığımı gördüm.

Tavlada arkadaşlarıma iddialı sözler etsem de yenilebileceğimi, hatta mars olabileceğimi gördüm.

Annemin beni kıskandığını gördüm.

İsrail Filistin’e kara harekatı yaparsa dünyada nelerin değişebileceğini, toplumların buna ne kadar duyarlı olduğunu gördüm.

Yapılan yanlışlara, toplumların, insanların nasıl tepki verdiğini, ne kadar saçma ve boş ( ) yöntemlerle ilgi çekmeye çalıştığını gördüm.

Bu yazının da burda bittiğini görüyorum. 

İnternette dolaşırken “Cevabı bulunamayan sorular!” başlığı altında bi dizi soru gördüm. Şöyle bir baktım bir kaçına, baktıklarımın hepsinin de cevabı var. Oturup cevaplayayım dedim şunları, işim ne…

- Yanlış çevrilen telefon numaraları niye hiçbir zaman meşgul çalmaz?
Bana meşgul çaldığı olmuştur. Tamamen tesadüf.
- Sadece ‘tek heceli’ kelimesini söyleyebilmek için niçin dört hece kullanmaktayız?
“Kaç heceli?” diye sorulduğunda tek heceli olan “tek” ya da “bir” sözcükleriyle cevap verebiliriz. Mantıksız bir soru olmuş.
-Neden insanlar gökyüzünde 400 milyon yıldız var denildiğinde inandıkları halde, ‘yeni boyalı’ yazan yüzeyi elleriyle yoklarlar?
Boyalı yüzeye dokunmak gibi 400 milyon yıldızı sayma imkânları olsaydı, eminim sayarlardı. Yazının tamamını okuyun »

Bu sabah yine babamın “çekirgee!” haykırışlarıyla kalktım. Kısa bi sohbet, muhabbet sonrasında giydim terlikleri ayağıma, 40-50 metre uzağımızdaki asıl adı “Kaya Market” olan fakat evimizin karşısında (aslında karşısı da değil, sağında kalıyor) oluşundan dolayı kendimi bildim bileli “karşı bakkal” diye adını zikrettiğimiz bakkala gittim. Gazete aldım, ekmek aldım, eve geldim. Heralde blogun etkisiyle olsa gerek, böyle bi gündemi takip etme, güncel olayları inceleme, “kim ne demiş? ne yazmış?” tarzında bi havaya girdim. Açtım gazeteye, hiç okumadığım köşe yazılarını falan okudum. Normalde hiç yapmadığım şeyleri yaptım yani. “Ben bir blog yazarıyım. Bir blogum var. Gündemi takip etmeliyim, haberdar olmalıyım gelişmelerden. Yarın öbürgün yolda biri sorsa (yolda biri neden sorarsa, onu da hiç anlamam) ne derim ben? “pü senin suratına. bi de blog yazarı olacak” demez mi?” A-aa!

Öyle bir başlık atmışlar ki, sanki komşu ülkelerden birini sorumsuz şahsiyetler yüzünden doğal afet vurdu,  ”ya ıskalasaydı da bizi vursaydı? Ya Türkiye’ye gelseydi?” der gibi olmuş. “Ya bana gelseydi?”, “O bana bir değsin..!” tarzında laflar çokca söylenir zaten.

Neyse efem, konumuza gelelim. Amerikada 94 tane üniversite öğrencisi, toplaşmış. Bir kamera şakası yapmaya karar vermiş. 94 öğrenci yaya geçidinde karşıdan karşıya geçerse ne olur? İşte bu olur…

Blizzard’ın Blizzard North adlı gurubunun dağılmasından sonra diabloseverler bir “acaba ?” endişesinin içine   düşmüşlerdi. Yıllar diablo 2 nin her classta bitirilmesi ile geçti, bulunmayan itemlar arandı. Oyuncular mephisto baal ve diabloyu yüzlerce kez öldürdüler, öyleki 2008 de bile hala birçok oynayanı ve diabloya o kadar çok program yazan vardı ki artık onlar birleşse bir diablo mix çıkartacak duruma gelmişlerdi

İşte bu ordamta Blizzard Diablo 2 nin çıkış tarihi de olan 28 haziran da Diablo 3′ü açıkladı ve bir cinematic birde gameplay olmak üzere iki video yayınladı. Oyunda olması beklenen 5 classtan 2 si gameplayde yer alıyor; barbarian ve witch doctor. Ayrıca cinematic trailer oyunun gerçekten iyi olacağını gösteriyor kısacası diablo dünyaya düşen göktaşıyla bilgisayarlarımıza 3d olarak geri dönüyor.

Yazının tamamını okuyun »

Dünyaca ünlü futbolcu Zinédine Zidane‘ın oğlu Enzo Zidane’ın top koşturuşu aynı babasınınki gibiymiş. Büyük ihtimalle şimdi “Eheh, babasının oğlu. N’olacak!” diyorsunuz, tıpkı benim gibi. 

Enzo Zidane daha 13 yaşındaymış. Şimdiden Real Madrid’in alt yapısına girmiş. Babasının yolunda hızla ilerliyor anlaşılan.

Küçük Zidane’ın bir videosunuz buradan izleyebilirsiniz. Videoyu izlerken insan kendini “heyt bea, baban da mı futbolcuydu kardeşim” demekten alamıyor doğrusu.

WordPress 2.6 sürümü bir kaç gün önce çıkmıştı. WordPress Türkiye ekibi de boş durmuyor, hemen Türkçe’ye çeviriyor. Bizi bu hizmetiyle çok memnun ediyor. WordPress de güncelleştirmelerini ardarda çıkartıp, bize “daha yeni güncelledik abi” dedirtiyor gerçekten.

WordPress 2.6 Türkçe sürümü indirmek için tıklayın. “Ben bunu indirdim. Şimdi ne yapacağım?” diyorsanız da buraya tıklayın. Yazının tamamını okuyun »

Oldu mu yau? Ne dersiniz? Bıraktım böyle, kalsın. Bir hevestir blog başladık, tasarımıydı  ötesiydi berisiydi derken, bünye kaldıramadı fazla. Sabah 2′leri 3′leri görmeye alıştı gözümüz.

Şaka maka çöktü vücut falan. Kaslarım falan çekildi iyice, eskiden kolumu sıktığımda orda duran kas yığınını görebiliyordum. Şimdi de görüyorum da, daha zor.

Blog hakkında yorumlarınızı bekliyorum. Herhangi bir sorunla, Türkçe olmayan yazıyla karşılaşırsanız, hemen haber ediniz lütfen. Türkçe olmayan yazı dedim, çünkü blog İngilizce’den çevirme olduğu için gözümüzden kaçan noktalar varsa diye. Şimdiden teşekkür ediyorum efendim ilginize.

Sağolun, varolun. Saygılar…

Saat 01.04. Sabahtan beri bedava hosta blog saçmalığıyla uğraşıyorum. İşe girişmeden önce bu kadar uzun süreceğini tahmin etmezdim. Güç oldu ama iyi oldu mu, emin değilim. Şuan sorun yok gibi gözüküyor ama içim hâlâ rahat değil. Her an bir yerlerden bir sorun çıkacakmış gibi hissediyorum. Küçük çıksa bari. Eki eki eki. Ehem, öhö, neyse. Bir hevestir gidiyor, hadi bakalım… Şimdi yatalım, sabah kalkalım. Sabah ola, hayrola, Gün doğmadan neler doğar, vb. atasözleri, deyimler…